ديگرى گويد : فمن يك امسى بالمدينة رحله * فانى و قيّار بها لغريب در اينجا نيز « قيار » به همان ترتيب عطف شده است . يعنى : هر كس منزلش در در مدينه باشد ، من و قيار در آنجا غريبيم . مقصود ما تفسير اين آيه را - مشروحاً - در سورهء بقره ( آيه 62 ) آورده‌ايم . در آنجا گفتيم : بنا بر قول زجاج ، مقصود از « الَّذِينَ آمَنُوا » مردم منافق است . سپس در جملهء « مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ . . . » كسانى را ياد مىكند كه داراى ايمان قلبى هستند . برخى گفته‌اند : مقصود از « مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ . . . » همهء آنهايى است كه قبلا ياد شده‌اند . يعنى كسانى كه ايمان خود را ادامه مىدهند و بر آن ثابت قدمند .